Friday, March 25, 2011

LOVE #22: Weird But True (sadness takes control)

I wanna tell you what I'm feeling but I don't know how to start. I wanna tell you but now I'm afraid that you might break my heart. Oh, why should anything so easy ever be so hard to do. I wanna tell you what I'm feeling and to say that I LOVE YOU.. :">

It's already 11:55 on my clock, but I'm still awake. 'Dunno why pero ang lungkot ng pakiramdam ko ngayon, that's why I'm blogging this..

May feeling ako na parang ayokong matulog, ni hindi pa nga ako inaantok ngayon ee, yah swear! Honestly, kanina pa ako umiiyak, I mean, naiiyak! Weird right? pero hindi ko talaga maintindihan bakit ako ganito ngayon, or dahil siguro nalalapit na rin yung high school graduation namin, on tuesday na nga ee (march29)..

Grabedad oh, hindi pa ako dinadalaw ng antok, okie dokie, anong oras kaya ako makakatulog? I wanna try to stay awake until the next morning. ahaha! Eto pa, nasa higaan na ako kanina, ready to sleep, pero bigla na lang nagreminisce yung utak ko, another weird thing. Oo ee, hindi na ako pinatulog ng utak ko.

Ang saya-saya ko pa nga kanina, pero bakit ngayon ganito ako? Hmm, ahaha, natatawa na lang ako sa sarili ko. Biglang pumasok sa isip ko yung mga classroom moments, gym life XD, kilig vibes, na na-encounter ko sa Siena. Ayos diba, early goodbye ang tema. :) Ngayon pa lang naiiyak na ako, pano pa kaya sa mismong grad na namin. hmm.. *wondering*

Dumagdag pa si lovelife! Ai ewan, jusko.! Pero seriously, merong part din dito na ikinalungkot ko. Kasi tapos na C.A.T grad namin, (kanina lang) so pwede na lahat, kung ano man yun =X  Kasi pwedeng... ako, o kaya, si "girl", hmm, tapos pwede ring "iba".. gets mo? Jan ako nagwoworry, hindi ko hawak puso nea ee. Kaya sad ako.. :( Kasi pwedeng hindi mangyari yung pinapangarap kong regalo.. *anyway, libre naman mangarap* Pero as of NOW, love ko na talaga si teddy bear!

Iilan lang ean sa mga pumapasok sa isip ko, kaya ako naiiyak ng sobra, siguro kasi masyado kong ina-appreciate bawat bagay, maliit man o malaki. Kaya kapag umabot sa point na kailangan ko ng iwan, nagdudusa ako ng sobra-sobra. Examples: maikling friendship and closeness, konting kilig vibes, saglit na bonding.

Grabe, bakit ba talaga ako ganito, iba talaga yung nararamdaman ko. Sobrang lungkot ko talaga! Hindi lang ata sobra, pero sobra-sobra! wadahel. Yun bang parang mamaya, mawawala na yung oras, tapos kailangan kong balikan lahat pero hindi ko magawa. Nagawa ko 'tong blog na 'to dahil gusto ko na rin ilabas yung nararamdaman ko, pero feeling ko hindi pa rin sapat kasi may natitira pa na hindi ko alam kung paano ko i-eexplain, pano ko isha-share, paano ko sisimulan. :((((


*ilovemyteddybear though his NOT really mine*